مدیران محترم دادرسی مالیاتی

با عنایت به طرح برخی ابهامات در خصوص صلاحیت هیات حل اختلاف مالیاتی برای استفاده از ظرفیت تبصره (1) ماده (216) قانون مالیات­های مستقیم جهت رسیدگی به شکایات مودی از اوراق اجرائی صادره بر مبنای قطعیت آراء بدوی ابلاغی به طرق غیر حضوری (وفق مقررات ‌تبصره (1) و قسمت اخیر تبصره (2) ماده‌ (203) و ماده‌ (208) ق.م.م و یا ابلاغ الکترونیکی طبق بند (3) ماده (2) اصلاحی دستورالعمل شماره 200/1401/531 مورخ 1401/04/25)، به آگاهی می­رساند:

بر اساس ماده (247) قانون مالیات­های مستقیم، آراء هیات­های حل اختلاف مالیاتی بدوی، قطعی و لازم‌الاجرا است، مگر آنکه ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ رای به مودی براساس ماده (203) قانون مالیات­های مستقیم و تبصره‌های آن، از طرف ماموران مالیاتی یا مودی، به صورت کتبی مورد اعتراض قرار گیرد. در این شرایط پرونده به هیات حل اختلاف تجدیدنظر احاله خواهد شد. بر این اساس، قانونگذار استثنائی در روند قطعیت آراء بدوی ابلاغی به شیوه­های مختلف، در نظر نگرفته و ابلاغ آراء مذکور وفق مقررات ‌تبصره­های ماده‌ (203) و ماده‌ (208) قانون مالیات­های مستقیم را مانع قطعیت این آراء ندانسته است.

باتوجه به توضیحات فوق، قطعیت مالیات با ادعای مودی مبنی بر عدم اطلاع از مفاد رای هیات بدوی که به شیوه غیر حضوری ابلاغ شده است، از مصادیق قابل طرح در هیات­های حل اختلاف موضوع تبصره (1) ماده (216) قانون مالیات­های مستقیم نبوده و مجوزی برای ابطال اوراق قطعی و اجرایی و ورود ماهوی هیات­های مذکور به پرونده در مقام هیات تجدید نظر نمی­باشد.

علی رستم پور

رئیس مرکز دادرسی مالیاتی