شماره وتاریخ رای مورد واخواهی: 7725 مورخ 14/10/79

مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1376

شماره حوزه مالیاتی: 0811

شماره سر ممیزی مالیاتی:

اداره: کل مالیات بر شرکتها

تاریخ ابلاغ رای: 8/12/79

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10723-4/30-28/12/79

خلاصه واخواهی: ضمن اعتراض به رای تجدید نظر به سبب نقض قانون (مفاد حکم قسمت آخر متن ماده 147 قانون مالیاتهای مستقیم ونیز دستورالعمل شماره 13777-4/30 مورخ 28/12/75 شورای عالی مالیاتی) ونیز عدم کفایت رسیدگی تقاضای نقض رای صادره را دارد.

1- این شرکت به حکم دستورالعمل قانونی شماره 729907-9/8/74 سازمان بازرسی و نظارت وزارت بازرگانی مکلف و ملزم گردیده که در قبال پیش دریافتهای فروش که از مشتریان اخذ می نماید، چنانچه بیش از دو ماه نزد فروشنده باشد باید در مقاطع فروش و تحویل کالا به نفع مشتری تخفیف مناسبی (در مورد این شرکت دو درصد می باشد) اعمال نماید که با توجه به قراردادهای تنظیمی اولیه این تخفیفات باید به بدهکار حساب فروش و یا هزینه منظور گردد که به هر دو صورت ماهیتا مرتبط با حساب فروش بوده و مشمول تعریف هزینه نیست که ممیز محترم و اعضاء هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر ظاهرا آن را به علت عدم انعکاس در ماده 148 قانون بپذیرند.

2- خوشبختانه هیات عمومی آن مرجع محترم با بصیرت و واقع بینی که طبعا لازم به کار مراجع عالیه قضاوت وحل وفصل اختلاف است طی رای 13777-4/30 مورخ 28/12/75 در موارد مشابه رای لازم الاجراء صادر فرموده اند که با وجود طرح مکرر این رای در لوایح تقدیمی عموما بدون اقامه دلیل در رد آن مفاد رای مزبوررا نادیده گرفته وهیات تجدید نظر با اشاره گذرا به این بخشنامه در متن رای که به هیچ وجه با موضوع اختلاف این شرکت منطبق نیست رای بر رد تحقیقات محرز و متکی به قانون صادر نموده است.

3- آیا نظریه آن شورای محترم به عنوان یک حکم کلی واز ابعاد و جوانب مختلف آن قابل اجرا است یا صرفا دستورالعملی یک بعدی است؟ به عبارت دیگر اگر آن شورای محترم رای بر این داده که تخفیفات اعطائی در اینگونه موارد برای دریافت کننده درآمد تلقی نمی شود، آیا مفهوم مخالف آن، این نیست که تخفیفات اعطاء شده از سوی فروشنده نیز که میزان مشخص و محرز می باشد و متکی به دستورالعمل قانونی نیز بوده قابل کسر از حساب فروش یا سود و زیان پرداخت کننده می باشد؟

4- ضمنا در خصوص مبلغ 1,509,912,500 ریال ذخیره کاهش ارزش سرمایه گذاری نیز با توجه به مستندات قانونی عنوان شده در بند 2 لایحه تقدیمی به هیات تجدید نظر رسیدگی و اعلام نظر قانونی نشده است لذا خواهشمند است در مورد فوق نیز با توجه به لایحه مزبور رسیدگی و اظهارنظر فرمائید.

رای: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رای می نماید:

الف: در مورد تخفیف فروش، حسب محتویات پرونده امر از جمله گزارش سازمان حسابرسی وضعیت تخفیف مذکور به طور دقیق روشن و مستدل نبوده و در فاکتورهای فروش نیز قید نگردیده است.

ب: در خصوص ذخیره کاهش ارزش سرمایه گذاری نیز متذکر می شود که با عنایت به احکام فصل دو باب چهارم قانون مالیاتهای مستقیم، قبول چنین هزینه ای فاقد مجوز قانونی است.

بنا به مراتب شکایت شاکی که معطوف به موارد یاد شده است، وارد ندانسته، رد آن را اعلام می دارد. ضمنا هزینه رسیدگی موضوع ماده 260قانون مالیاتهای مستقیم قابل محاسبه و وصول خواهد بود.

اسماعیل ملکان

محمد رزاقی

علی اصغر زندی فائز