مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، طبق اصل 51 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هیچ نوع مالیات وضع نمی‎شود مگر به موجب قانون و طبق اصل 31 قانون اساسی داشتن مسکن متناسب با نیاز حق هر فرد خانواده ایرانی است و بدون این‌که مجلس شورای اسلامی مالیات بساز و بفروشی را به تصویب برساند اداره امور اقتصادی و دارایی به استناد بخشنامه شماره 17238,3703-4,30 مورخ 16,4,1377 مبلغ هنگفتی از اشخاصی که مبادرت به احداث ساختمان برای فروش می‎نمایند مالیات اخذ می‎کند. دریافت این مالیات بر خلاف اصل 51 قانون اساسی می‌باشد لذا با تقدیم این دادخواست استدعای رسیدگی و صدور حکم ابطال بخشنامه مورد شکایت را دارد. مدیرکل دفتر حقوقی وزارت امور اقتصادی و دارایی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 5254-91 مورخ 17,5,1379 ضمن ارسال تصویر نامه شماره 171-5,30 مورخ 11,3,1379 شورای عالی مالیاتی اعلام داشته‎اند، بخشنامه مورد نظر با عنایت به اختیار حاصل از مقررات ماده 163 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1366 و به استناد حکم مقرر در تبصره ماده 77 قانون مارالذکر و به منظور اجرای صحیح و دقیق مقررات قانونی تهیه و تنظیم شده که به تایید هیات عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت‎الاسلام‎والمسلمین دری‎نجف‎آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به ‌صدور رای می‎نماید. رای هیات عمومی: نظر به این‌که بخشنامه مورد اعتراض متضمن حکم مقرر در تبصره ماده 77 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1366 مجلس شورای اسلامی است و محتوی وضع قاعده آمره خاصی نیست، بنابراین مغایر قانون تشخیص نگردید.